HS (Hidradenitis Suppurativa) to przewlekła choroba autozapalna skóry. W Polsce możesz spotkać się także z nazwami: Acne Inversa, trądzik odwrócony, ropne zapalenie gruczołów apokrynowych lub potocznie: ropnie pach, pachwin i okolic intymnych. Termin trądzik odwrócony uważa się za nazwę mylącą, ponieważ sugeruje powiązanie z trądzikiem pospolitym, podczas gdy hidradenitis suppurativa to odrębna, ciężka choroba zapalna o zupełnie innym mechanizmie.
HS nie jest chorobą rzadką – jest natomiast wciąż słabo rozpoznawaną i często błędnie diagnozowaną. Około 1% światowej populacji choruje na HS.
Ważne fakty o HS:
– HS NIE JEST CHOROBĄ ZAKAŹNĄ!
– HS TO NIE CZYRAKI!
– HS TO NIE PROBLEM Z HIGIENĄ!
Jeśli czytasz ten tekst, być może jesteś w trakcie diagnozy, żyjesz z HS albo wspierasz kogoś bliskiego, u którego zdiagnozowano to schorzenie. Niezależnie od sytuacji, w której się znajdujesz – to, co przeżywasz, jest realne, ważne i zasługuje na zrozumienie oraz leczenie.
Miejsca występowania i objawy
HS zazwyczaj rozwija się w miejscach, gdzie skóra się ociera i poci – w fałdach skórnych oraz w okolicach bogatych w gruczoły apokrynowe, takich jak:
– pachy,
– pachwiny,
– okolice intymne,
– pośladki,
– okolice pod piersiami,
– wewnętrzne strony ud.
Inne miejsca zmian to: kark, skóra głowy, twarz, uszy, brzuch, fałdy brzuszne, okolice odbytu. U kobiet zmiany częściej pojawiają się w okolicach pach, pachwin, pod piersiami i na pośladkach, natomiast u mężczyzn mogą częściej dotyczyć także karku, skóry głowy i twarzy. Należy pamiętać, że przebieg choroby może być bardzo indywidualny, a lokalizacje zmian mogą się różnić.
W przebiegu HS mogą występować objawy:
– bolesne guzki pod skórą,
– nawracające ropnie,
– sączenie się treści zapalnej,
– nieprzyjemny zapach (wynikający z procesu zapalnego),
– przetoki i blizny,
– świąd,
– zaskórniki (które bywają pierwszym sygnałem HS).
Choroba ma charakter nawrotowy, cechuje się występowaniem okresów wyciszenia stanów zapalnych oraz epizodów zaostrzeń o różnym stopniu nasilenia.
Skąd bierze się HS?
HS stanowi istotne wyzwanie diagnostyczne ze względu na swoją złożoną etiologię. Aktualny stan wiedzy nie pozwala jeszcze na jednoznaczne wskazanie pierwotnej przyczyny zapalnej typowej dla tej choroby.
Czynniki mające istotny wpływ na rozwój HS:
– nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego,
– przewlekły stan zapalny,
– czynniki genetyczne,
– zaburzenia mieszków włosowych,
– czynniki hormonalne.
Czynniki, które mogą nasilać przebieg choroby, to m.in.: stres, nieodpowiednia dieta, palenie papierosów, nadwaga lub otyłość (nie jako wina, ale czynnik zapalny), tarcie i ucisk.
HS nie jest Twoją winą!
Stopnie zaawansowania HS – skala Hurley*
Lekarze opisują przebieg choroby za pomocą skali Hurley (HSU). To narzędzie medyczne, a nie ocena pacjenta
– Stopień I (HSU I) Formowanie pojedynczych lub mnogich ropni bez przetok i bliznowacenia. Jest to kluczowy moment na rozpoczęcie leczenia, ponieważ wczesna interwencja daje największe szanse na zahamowanie choroby.
– Stopień II (HSU II) Nawracające ropnie z przetokami i bliznowaceniem, pojedyncze lub mnogie, wyraźnie oddzielone zmiany.
– Stopień III (HSU III) Zmiany rozsiane lub w kilku lokalizacjach, tworzenie przetok, blizn i ropni obejmujących całą określoną lokalizację.
Na przebieg HS wpływają m.in. czas do diagnozy, dostęp do leczenia i czynniki genetyczne. Wiele osób trafia do specjalisty dopiero w II lub III stopniu, ponieważ wcześniej nie uzyskano właściwej diagnozy. Zaawansowanie choroby nie świadczy o zaniedbaniu pacjenta.
Choroby współistniejące z HS
Hidradenitis suppurativa może współistnieć z wieloma innymi chorobami. Najczęściej obserwowane to:
– zespół metaboliczny;
– spondyloartropatia osiowa;
– choroby zapalne jelit;
– choroba Leśniowskiego-Crohna;
– wrzodziejące zapalenie jelita grubego;
– piodermia zgorzelinowa;
– reumatoidalne zapalenie stawów;
– łuszczyca i łuszczycowe zapalenie stawów;
– nowotwory skóry (owrzodzenie Marjolina);
– choroby sercowo-naczyniowe;
– zespoły autozapalne;
– trądzik pospolity.
HS można leczyć!
HS to choroba obecnie nieuleczalna, ale mimo to na każdym etapie warto ją leczyć. Celem terapii jest zmniejszenie bólu, ograniczenie nawrotów, spowolnienie postępu choroby i poprawa jakości życia. Im wcześniej choroba zostanie rozpoznana, tym większa szansa na lepszą kontrolę objawów i dłuższy okres remisji.